Pochodzenie i wczesne lata

Lucy Belmont urodziła się 13 maja 178 roku III Ery w miasteczku Sombra w centralnej części Zacisza, w samym sercu Wielkiej Delty Abyssu. Była córką Sarrona i Marthy Riordanów. Tuż po jej narodzinach rodzina padła ofiarą napadu nieznanych sprawców i została brutalnie zamordowana. Lucy cudem przeżyła – jeden z bandytów, litując się nad niemowlęciem, zamiast odebrać jej życie, oddał ją do pobliskiego sierocińca.

Od najmłodszych lat była samotnym, zamkniętym w sobie dzieckiem. Marzyła o wielkich przygodach, inspirując się historiami o bohaterach takich jak Egehard Asura czy Arden Revan. W młodości była wręcz fanatycznie zaczytana w książkach o wielkich herosach Tanis. Próbowała samodzielnie szkolić się na wojowniczkę, choć nigdy nie przejawiała ku temu szczególnego talentu. Równocześnie odkrywała swoją prawdziwą pasję – badanie starożytnych ruin i ich dokumentowanie. Wykazywała się przy tym niezwykłą skrupulatnością i determinacją w rozwijaniu wiedzy archeologicznej.

Początek samodzielnej drogi

W wieku 15 lat Lucy uciekła z sierocińca, by wyruszyć w świat i odkrywać tajemnice przeszłości, starannie dokumentując swoje znaleziska. Była świadkiem odkrycia grobowca króla Mirohna I pod miastem Tukka oraz uczestniczyła w badaniach ruin pod Cajhen w Ba’ku, gdzie odnaleziono zaginione zapiski Archiwistów.

Próbując zdobyć sławę, samodzielnie przemierzyła cały kontynent, docierając ostatecznie do Dragonii. Najpierw doskonaliła swoje umiejętności w szkole archeologów w Tel Hanora, następnie wiedziona instynktem trafiła do Tenpele. Tam, po odnalezieniu tajemniczego manuskryptu, udała się na Wybrzeże Grzmotów, by odkryć zaginione katakumby.

Spotkanie z Thuranem i misja odzyskania masek

We wnętrzu katakumb Lucy odkryła rannego smoka, którym okazał się być sam Thuran – wezwany dwieście lat wcześniej przez Ardena Revana. Osłabiony smok nie mógł przybrać ludzkiej formy ani opuścić swojego więzienia. Lucy zajęła się nim, jednocześnie słuchając jego opowieści i chłonąc wiedzę o dawnych czasach. Po roku wspólnie spędzonego czasu Thuran poprosił ją o odzyskanie smoczych masek, a ona, powodowana żądzą przygody, podjęła się tego zadania.

W ciągu następnych dwóch lat odwiedziła sześć najważniejszych ośrodków Świętego Zakonu Masek i z pomocą napotkanych przyjaciół odzyskała artefakty. Jej podróż objęła: Nowy Kaares (Dziedzictwo), Vyvernę (Callatin), Da’ka (Imperium), Cardinal (Ba’ku), Mavarast (Gród) oraz Tel Hanora (Dragonia). Podczas tej wyprawy zrozumiała, że nie jest typową bohaterką czy awanturniczką, a wielkie przygody nie są jej przeznaczeniem. Mimo to, kierowana wielkim sercem, chciała pomóc swojemu smoczemu przyjacielowi w odzyskaniu cennych artefaktów.

W tym samym czasie spotykała liczne zjawy i magiczne istoty wysłane przez Agorahna, które nie tylko czuwały nad nią, ale również przekazywały jej opowieści o jej przodkach. O swoim prawdziwym nazwisku dowiedziała się dopiero po powrocie z wyprawy, gdy tajemnicę tę wyjawił jej Człowiek w Bieli.

Po skompletowaniu wszystkich masek Lucy została magicznie przeniesiona z powrotem na Wybrzeże Grzmotów, gdzie pożegnała się z Thuranem, usłyszała o Wojnie Dzieci i, podążając za radą Wszechojca, wyruszyła do Sitan. Opuściła kontynent Tanis w 200 roku III Ery i nigdy już tam nie powróciła.

Życie na Sitan

Po niebezpiecznej, trzydziestodniowej podróży przez Ocean Abysynii, Lucy dotarła do Sitan – rozbitego kontynentu złożonego z 1001 wysp. Również tam pozostawiła swój ślad, najpierw przez półtora roku pływając w pirackiej bandzie Czerwonobrodego, by następnie osiąść na jednej z wysp, gdzie poznała swoją przyszłą miłość – Thoe Silverstone’a. Razem z nim przez krótki czas prowadziła karczmę, jednak wiedziona instynktem wyruszyła w głąb archipelagu, odkrywając zakazaną wyspę Belmontów.

W końcu, trzy lata po przybyciu do Tanis, spotkała swojego wielkiego przodka – Magnataura Belmonta, któremu opowiedziała historię jego rodu, wypełniając tym samym obietnicę zawartą między Magnataurem a Agorahnem ponad dwa tysiące lat wcześniej.

Po tym wydarzeniu Lucy postanowiła głębiej poznać historię Sitan. Na swojej drodze spotykała magiczne rasy wymarłe w Tanis. W 208 roku stanęła w ich obronie i zapobiegła wojnie między dwiema sąsiadującymi wyspami, udowadniając, że morderstwo szlachcica nie było dziełem istot magicznych, lecz ludzi.

Jej szczerość, życzliwość i umiejętność jednania sobie ludzi sprawiły, że w roku 218 trafiła na dwór samego cesarza jako jego doradczyni. To za jej namową w Cesarstwie Sitan wprowadzono reformy poprawiające warunki życia zarówno zwykłych ludzi, jak i magicznych ras. W tym samym roku poślubiła Thoe, przyjmując jego nazwisko i ostatecznie kończąc blisko dwutysięczną linię rodu Belmontów.

Późniejsze lata i dziedzictwo

Między 218 a 238 rokiem III Ery Lucy Silverstone przeżywała jeszcze liczne przygody, często obcując z magią, która ją fascynowała. Jednocześnie odkrywała nieznane jej dotąd zakątki Sitan – o którego istnieniu dowiedziała się dopiero od Agorahna, mimo że już sto lat wcześniej odnotowano pierwsze handlowe kontakty między kontynentami. Wielokrotnie stawała w obronie słabszych i potrzebujących, zyskując sławę osoby niezwykle życzliwej. W snach odwiedzał ją czasem Thuran, prowadząc z nią debaty na rozmaite, często błahe tematy.

W 239 roku III Ery Lucy osiadła na stałe na wyspie rodu Silverstone, gdzie do końca życia spisywała swoje wspomnienia i przygody. Zmarła 22 czerwca 263 roku III Ery, a po śmierci zyskała uznanie jako pisarka. Jej liczne dzieła opisujące przygody na Tanis i Sitan dotarły z czasem na pierwszy z kontynentów, gdzie pośmiertnie oczyszczono ją z zarzutów kradzieży smoczych masek. Ze względu na jej bliską znajomość z Thuranem (o czym zakon dowiedział się z jej zapisków), została uhonorowana jako jedna ze świętych zakonu.

Znaczenie i charakter

Lucy Belmont, później znana jako Silverstone, jest jedną z najważniejszych postaci w sadze „Świt Legend” i w całym uniwersum Qila Morte. Była pogodną, życzliwą osobą pełną nadziei i dobroci. Nie cechowała się typową dla bohaterów awanturniczą naturą. Nie była wybitną wojowniczką i mimo licznych przygód z czasem zrozumiała, że podąża wyznaczoną ścieżką przede wszystkim po to, by pomagać innym. Nie miała w sobie cech przywódczych, często prosząc innych o wsparcie.

Według słów samego Agorahna, Lucy posiadała cząstkę bogini Tali, która podobnie jak ona wyróżniała się życzliwością i dobrocią wobec potrzebujących. Była jedyną osobą, która nie ulękła się potęgi Wszechojca, za co niezwykle ją cenił.

Po śmierci Lucy, Człowiek w Bieli zabrał jej duszę do Pałacu Vayandora, gdzie przez kilkaset lat studiowała starożytną magię, by ostatecznie dołączyć do Thurana w objęciach Matki Nicości, kończąc tym samym swoją historię w świecie Qila Morte.