Działania i filozofia

Poza jednym wyjątkiem, Agorahn nigdy bezpośrednio nie interweniował w bieg wydarzeń, przyjmując raczej rolę biernego obserwatora teatru życia. Zamiast wykorzystywać swoją niewyobrażalną potęgę, która przekraczała granice rozumienia smoków i bogów, polegał na swoich zdolnościach oratorskich, subtelnie nakierowując odpowiednich bohaterów na właściwe ścieżki.

Choć posiadał zdolność widzenia przeszłości, teraźniejszości i przyszłości jednocześnie, świadomie rezygnował z jej używania, twierdząc, że woli być zaskakiwany niczym widz obserwujący sztukę teatralną. Jednocześnie głosił, że nie istnieje przeznaczenie, choć niektóre zdarzenia są nieuniknione.

Kluczowe wydarzenia i działania

Na początku istnienia, po stworzeniu Nieba i Dendalionu (Krainy Zmarłych), Agorahn nakłonił Vayandora do budowy Wieży Malethor. Na jej najwyższym piętrze ukrył Wielką Księgę Czasu, którą bogowie często studiowali, czerpiąc z jej mądrości. Wykorzystując sztukę manipulacji, uwięził pierwszego nieśmiertelnego w murach jego własnej wieży, spełniając jednocześnie życzenie o niezniszczalności Wieży Malethor.

Następnie Agorahn przejął imię Vayandora i pod fałszywą tożsamością władcy Krainy Zmarłych mógł spokojnie obserwować zmagania śmiertelników, co stanowiło jego największe zainteresowanie. To on przekonał Magnataura Belmonta do porzucenia nazwiska jako zapłaty za życzenie, by jego potomkowie przez dwa tysiące lat kształtowali historię kontynentu Tanis.

Kiedy wybuchła Wojna Dzieci – konflikt między smokami a bogami – Agorahn opuścił świat na 25 lat, udając się w bezkresną otchłań na rozmowę z Matką Nicością. Nigdy nie zdradził treści tych pertraktacji, ale od tego czasu Matka nigdy więcej nie interweniowała bezpośrednio w życie śmiertelników.

Po powrocie z otchłani, Agorahn złamał swoje przyrzeczenie nieinterwencji. Przepełniony furią, pod postacią młodzieńca w czarnych, atramentowych szatach i z kruczoczarnymi włosami, przybył pod Wieżę Malethor. Tam wyjawił bogom swoje imię i ukarał ich wiecznym snem, przy czym najsurowsza kara spotkała Kalviana – zesłał na niego wieczny koszmar, w którym musiał obserwować, jak jego przybrana córka umiera raz po raz. Pozostałych bogów potraktował łagodniej, pozwalając im wybrać scenerię swojego wiecznego snu.

Relacje z innymi istotami

Agorahn szczególnie cenił boginię Tali, która jako jedyna nie była obecna pod Wieżą Malethor podczas jego gniewu. W uznaniu jej postawy, zdjął z niej ciężar równowagi i ofiarował dar śmiertelności, spełniając jej marzenie o byciu zwykłą kobietą. Po jej śmierci osobiście odebrał jej duszę i umieścił w Pałacu Vayandora, gdzie żyła w spokoju ducha aż po kres istnienia.

Znacząco wpłynął również na przemianę duchową Egeharda Asury, którego odwiedził kilkakrotnie, tłumacząc zawiłości ludzkich emocji i obowiązków. To Agorahn skierował Ardena Revana do Krainy Zmarłych, by ten odzyskał magiczne artefakty – bliźniacze miecze Uriziel i Ezehiel – dając mu szansę w starciu z nowonarodzonym bogiem. Później nakłonił tego samego Ardena, gdy ten stał się Błogosławiony, do objęcia władzy nad Dendalionem.

Opiekował się także Lucy Belmont podczas jej przygody na Tanis. Wykorzystując różne magiczne istoty, opowiedział jej historię rodziny Belmontów, jednocześnie ją testując i kształcąc. Przyznał, że gdyby nie kolor jej włosów, mógłby przysiąc, że rozmawia z boginią Tali, gdyż podobnie jak ona była łagodna, delikatna i opiekuńcza. W dniu śmierci Lucy przybył po jej duszę, pozwalając jej dokończyć swój dziennik.

Atrybuty i wygląd

Mimo posiadania zdolności zmiennokształtnych, Agorahn – z wyjątkiem jedynej sytuacji przy Wieży Malethor – nigdy nie porzucił swojego wyglądu, twierdząc, że w jego oczach właśnie tak powinien się prezentować.

Jego charakterystycznym atrybutem była krótka, biała laska zdobiona wizerunkami wszystkich smoków i bogów, stworzona po Matce Nicość, by mu towarzyszyła. Nazwał ją Ravenhorn – była samoświadoma i miała bardzo podobny charakter do swojego stwórcy. Ravenhorn błędnie bywał określany jako miecz „Władca Smoków”.

Przed porzuceniem fałszywej tożsamości tylko dwie istoty znały jego prawdziwą naturę – smok Thuran i bogini Tali, których cenił najbardziej zaraz po Ravenhornie.

Podsumowanie

Agorahn, będąc najważniejszą i najpotężniejszą istotą w uniwersum Qila Morte, bezsprzecznie odcisnął swoje piętno na losach świata, pośrednio kształtując wiele wydarzeń zarówno w świecie śmiertelników, jak i w Niebie czy Krainie Zmarłych. Mimo posiadania nieograniczonej mocy, pozwalającej mu jednym pstryknięciem palca zmienić cały bieg historii, wolał pozostać widzem subtelnie popychającym wydarzenia do przodu, aniżeli bezwzględnym tyranem.