Qila Morte - Świt Legend
Skip

Arden Revan

Post has published by admin

Arden Revan

(ur. 4 września 377 roku II Ery w mieście Tempest w Imperium, zm. 25 maja 5 roku III Ery w okolicach Tenpele w Dragonii)

Doskonały wojownik, legendarny czarny rycerz Świętego Zakonu Masek, wybitny szermierz. Według słów samego wielkiego mistrza Ramandohna, przełamał klątwę bogów. Jego agresywny styl walki dwoma mieczami, z charakterystycznym uchwytem – jeden miecz trzymany ostrzem do góry, drugi w dół – przeszedł do historii. Uznawany za jednego z najlepszych szermierzy w dziejach Tanis, kierował się przede wszystkim instynktem, co w połączeniu z jego niezwykłym talentem czyniło go wojownikiem niezrównanym. Przez krótki okres władał bliźniaczymi ostrzami – magicznymi katalizatorami zwanymi Uriziel i Ezehiel, znanymi jako Zabójcy Bogów.

Arden Revan jako jedyny śmiertelnik wykorzystał moc Ravenhorna, co sprawiło, że po śmierci stał się Błogosławionym Ardenem, gdy niewielka cząstka mocy Władcy Smoków pozostała w jego ciele. Tym samym stał się najpotężniejszą istotą w świecie Qila Morte, która pierwotnie przybyła na ten świat w sposób naturalny.

Życiorys

Dzieciństwo i młodość

Arden Revan przyszedł na świat 4 września 377 roku II Ery w mieście Tempest, położonym na południu Imperium, tuż przy granicy z Ziemiami Tetrudy. Był synem Urlicha II Cthona, czarnego rycerza Świętego Zakonu Masek – prawdy o swoim ojcu dowiedział się jednak dopiero wiele lat później, podczas pojedynku z Przebudzonym Shaien Thenem w świątyni koło Tenpele.

Jego matka, której imię nie przetrwało w annałach historii, zmarła, gdy Arden miał zaledwie dwa lata. Trafił wówczas do sierocińca w Tempest, prowadzonego przez starsze małżeństwo Revanów, od których przyjął nazwisko. Od najmłodszych lat zdradzał niezwykły talent do walki, często pokonując przeciwników znacznie od siebie starszych. Głęboko przywiązany do swoich opiekunów, po ich śmierci – mając zaledwie dziesięć lat – rozpoczął życie wędrowca.

Wczesne wędrówki

W czasie swoich pierwszych samodzielnych podróży zdążył odwiedzić liczne miasta: Sadie, gdzie obronił kupców przed bandytami; Adenę, gdzie rozwiązał zagadkę porywanych dzieci stając się młodocianym bohaterem; Duat, gdzie po raz pierwszy spotkał smoczego zakonnika oraz Goth, gdzie przez ponad trzy miesiące żebrał na ulicach. Ostatecznie, jako dwunastolatek, trafił do Da’ki, gdzie został dostrzeżony przez Urlicha II Cthona, który początkowo nie rozpoznał w nim własnego syna.

Kariera w zakonie

Dzięki wrodzonemu talentowi szybko piął się w hierarchii zakonu. W wieku szesnastu lat zwyciężył w organizowanych przez zakon zawodach szermierczych. To właśnie w tym okresie jego styl walki ewoluował, nabierając charakterystycznych cech, które później stały się jego znakiem rozpoznawczym.

W wieku dwudziestu lat uczestniczył w walkach pod Da’li w południowym Thebet, gdy imperialna armia zaatakowała miasto. Wraz z pozostałymi zakonnikami wsparł armię Thebetu, pokonując liczniejsze i uważane wówczas za najlepsze na kontynencie siły wroga. Po raz kolejny zyskał sławę jako wybitny wojownik, gdy jego bezkompromisowa strategia przyczyniła się do zwycięstwa w bitwie pod Hangeodon na południu Imperium, zmuszając kraj ze stolicą w Da’ce do podpisania pokoju z królestwem Thebet.

Doradca i dyplomata

W latach 399-401, jako wysłannik zakonu, pełnił funkcję doradcy króla Orionu. To właśnie wtedy poznał Bractwo Złodziei, w tym samego Króla Szczurów. Starając się nie angażować w polityczne konflikty nękające stolicę Grodu, udał się do Cardinal, stolicy Ba’ku, gdzie zasłynął odbiciem z rąk bandytów następcy tronu, co pozwoliło uniknąć wojny między Ba’ku a Grodem.

Jako prawdziwy obieżyświat odwiedził także trzy najwyżej położone miasta Tanis – stolicę Callatinu Tukkę, Vyvernę oraz Morong – traktując te wyprawy jako swoistą pielgrzymkę.

Czarny rycerz

Do zakonu mieszczącego się w Nordstar powrócił w wieku dwudziestu siedmiu lat, świadomy, że któregoś dnia zostanie nowym czarnym rycerzem. W dniu swoich dwudziestych ósmych urodzin on i Urlich II zostali zaatakowani przez Sebastiana Vegę – najsłynniejszego płatnego mordercę kontynentu – który pokonał obu rycerzy, zabijając czarnego rycerza i strącając Ardena w przepaść.

Przez ponad dziewięć miesięcy Arden dochodził do siebie po złamaniu obu nóg i biodra. Po wyzdrowieniu oficjalnie przyjął tytuł czarnego rycerza zakonu i przysiągł pomścić swego mistrza. W międzyczasie popadł w konflikt z wielkim mistrzem zakonu, Ramandohnem, co skłoniło go do opuszczenia zakonu bez wybrania ucznia.

Lata wędrówek

Wędrując po świecie, przyjmował zlecenia od mieszkańców Tanis, starając się przynosić ulgę cierpiącym. Podczas jednego z takich zleceń został zdradzony przez dożę małej mieściny i pojmany przez bandytów. Torturowany przez wiele dni, zdołał uciec z więzienia i zabić swoich oprawców. Pochłonięty żądzą zemsty, zgładził wszystkich mieszkańców wioski, którzy go zdradzili.

Fakt ten doprowadził do zaostrzenia konfliktu z wielkim mistrzem i ostatecznego rozłamu. Przez niemal dekadę Arden włóczył się po ziemiach Tanis, stroniąc od towarzystwa i pomagając zwykłym ludziom. W tym okresie najczęściej był widywany w okolicach Orionu, choć można go było spotkać również w dragońskich miastach jak Sion, Korok czy Belise, gdzie znano go jako Obieżyświata.

Upadek zakonu i ostatnia misja

Kiedy nastąpił upadek Nordstar i Świętego Zakonu Masek, Arden Revan przebywał w legendarnym mieście wojowników, Tel Hanora. Początkowo zamierzał dołączyć do wojny i pomścić swoich braci, ale widząc brak jedności wśród królestw, które niechętnie spieszyły z pomocą Thebetowi, Imperium czy Callatinowi, postanowił usunąć się w cień.

Po upadku Nordstar kronikarze nadali temu wydarzeniu ogromną wagę, ogłaszając narodziny III Ery.

W 5 roku III Ery Arden spotkał na swej drodze Mateo, Sarę i Hectora. Pomógł im w misji zleconej przez samego Ramandohna, by dostać się do zamku Archiwistów zwanego Quer’manock. Tam też spotkał Człowieka w Bieli, za którego namową udał się do świata zmarłych i zdobył dwa bliźniacze miecze – Uriziel i Ezehiel – z Wieży Malethor. Następnie wraz z Sarą i Mateo powrócił do Tanis.

Ostateczna bitwa i wniebowstąpienie

To jego niezachwiana postawa we władaniu magicznymi katalizatorami przekonała króla i jego wojowników do podjęcia walki z Bahal. Chociaż główna bitwa toczyła się pod murami Tenpele, on sam nie brał w niej udziału. Zamiast tego wyruszył do świątyni Smoczego Grzmotu, gdzie stoczył bój z Przebudzonym Shaien Thenem, ucieleśnieniem samych bogów. Przy pomocy Ravenhorna pokonał nowego boga, wezwał z pustki Thurana, a sam doznał wniebowstąpienia, stając się Błogosławionym Revanem, od tej pory żyjącym w pałacu Vayandora jako nowy namiestnik Dendalionu – zgodnie z wolą Człowieka w Bieli. Jednak dla śmiertelników 25 maja 5 roku III Ery zmarł w świątyni.

Dziedzictwo

Arden Revan był bez wątpienia jednym z najważniejszych czarnych rycerzy Świętego Zakonu Masek, mimo że nie odznaczył się wielkimi triumfami w bitwach. Był przede wszystkim obieżyświatem, który pomagał zwykłym ludziom, walcząc z trollami i bandytami oraz starając się łagodzić polityczne spory mogące doprowadzić do wojny. Stał się kluczową postacią w Wojnie z Bahal, gdyż to on pokonał nowego boga, kończąc tym samym wieloletni impas i zmieniając bieg historii Tanis na zawsze.

Facebook X / Twitter Pinterest