Egehard Asura
Egehard Asura (ur. 15 kwietnia 1329 roku I Ery w miasteczku Kees w Imperium, zm. 18 lipca 2 roku II Ery) – wybitny czarny rycerz Świętego Zakonu Masek, strateg i wojownik, którego imię na trwałe zapisało się w annałach historii.
Jako naczelny dowódca sił Koalicji podczas Wojny o Północ, Asura zasłynął niezrównanym mistrzostwem taktycznym i odwagą. Jego największym triumfem było zwycięstwo nad potężnym czarnoksiężnikiem Marcusem w przełomowej bitwie o Suveren, co doprowadziło do zakończenia wyniszczającego, czteroletniego konfliktu.
Na polu walki Asura władał legendarnym artefaktem magicznym – mieczem znanym jako Tomorrow. Nieliczni świadkowie wspominają również o krótkim okresie, gdy dzierżył Shinigami – bicz zwany Bogiem Śmierci, należący pierwotnie do jego ucznia, Yonasha Acolite.
Przeżywszy 59 lat, Egehard Asura pozostawił po sobie dziedzictwo odwagi i męstwa, które inspiruje kolejne pokolenia adeptów Zakonu.
Życiorys
Egehard Asura przyszedł na świat 15 kwietnia 1329 roku I Ery w niewielkiej osadzie Kees, położonej nieopodal Da’ki, dumnej stolicy Imperium. Był potomkiem Haruna Asury, kupca słynącego z nieprzeciętnych zdolności dyplomatycznych i handlowych.
Już od najwcześniejszych lat młodzieńca fascynował Święty Zakon Masek. Dzięki wstawiennictwu wielkiego mistrza Kartezjusza u ojca przyszłego wojownika, ośmioletni Egehard przekroczył bramy zakonu, rozpoczynając swą niezwykłą drogę.
Choć nie wykazywał wybitnych zdolności w posługiwaniu się magicznymi katalizatorami, Egehard zadziwił swych mentorów niezrównanym talentem strategicznym oraz mistrzostwem w sztuce władania ostrzem. Te nadzwyczajne umiejętności sprawiły, że jako dwunastolatek został uczniem wybitnego czarnego rycerza, Dorfa Magnata.
Mając zaledwie szesnaście wiosen, Egehard stanął w szeregach zakonników broniących prawowitego władcy Imperium, Othara Seleya, podczas krwawej wojny domowej. To właśnie wtedy, wraz ze swoim mistrzem, okrył się chwałą w bitwie pod Gorath, gdzie nieliczna armia zakonu rozbiła przeważające siły rebeliantów. Niedługo potem, wsparty oddziałami imperialnymi, zdobył twierdzę Aquilę, uważaną za nieprzystępną warownie.
W decydującym starciu o Bodeno dokonał czynu godnego pieśni – osłonił własnym ciałem mistrza przed śmiertelnym ciosem i w pojedynku pokonał przywódcę buntowników, herszta Kamiza Odegarda.
Dwudziestodwuletni Egehard, za namową swego mistrza, który dostrzegł w nim rzadki potencjał, wstąpił na ścieżkę rytualną. Dorf wierzył niezłomnie, że legendarny miecz Tomorrow – symbol Iscariotu – nie odrzuci nowego właściciela. Dopiero po czterech latach prób ostrze odpowiedziało na dotyk Egeharda, rozświetlając komnatę blaskiem uznania i czyniąc go prawowitym panem potężnego katalizatora.
Po rezygnacji mistrza Magnata z funkcji, Egehard dostąpił zaszczytu stać się czarnym rycerzem Świętego Zakonu Masek. Wierny tradycji, niebawem przyjął pod swoje skrzydła młodzieńca o niezwykłym talencie – Griffina Lovrena, o którym sam Asura mawiał, że jest najzdolniejszym wojownikiem, jakiego kiedykolwiek spotkał na swojej drodze. Niestety, młodzieńcza brawura i nieostrożność doprowadziły Griffina do tragicznego końca – padł ofiarą bandytów w okolicach imperialnego Bassiliusa. Ta strata pogrążyła Egeharda w głębokiej żałobie i wieloletnim marazmie, który zaowocował stanowczą odmową przyjmowania kolejnych uczniów.
Ukojenie odnalazł dopiero w ramionach Abigail Torren, skromnej niewiasty z wiejskiej osady Asylum. To dzięki jej kojącej miłości Egehard zdołał powrócić do zakonnych obowiązków i wziąć udział w wyprawie do wschodniego Tharon, gdzie udaremnił bunt mieszkańców. Po kilkumiesięcznej misji, z sercem przepełnionym nadzieją, powrócił do Asylum z zamiarem oświadczyn. Zastał jednak jedynie zgliszcza – wioska została splądrowana, a wszyscy jej mieszkańcy, włącznie z ukochaną Abigail, bestialsko wymordowani.
Targany bólem i żądzą zemsty, Egehard wytropił i zgładził każdego z bandytów odpowiedzialnych za masakrę. Zapłacił jednak wysoką cenę – po raz pierwszy przekroczył granicę zaciągając tzw. dług Źródła, co odcisnęło na nim niezatarte piętno. Jego ciało dręczyły nieustanne bóle, a dusza pogrążyła się w mrocznej goryczy.
Wiele miesięcy później, wielki mistrz zakonu zmusił zgorzkniałego rycerza do przyjęcia nowego ucznia – młodzieńca imieniem Yonash, nazwanego tak od miasta, gdzie jako niemowlę znaleziono go u stóp świątyni. Od tej pory mistrz i uczeń wspólnie przemierzali świat, zdobywając coraz większą sławę. W mieście Korok w Dragonii Egehard uświetnił swoje imię, zwyciężając w turnieju rycerskim i uzyskując tytuł najznamienitszego szermierza kontynentu Tanis.
W wieku pięćdziesięciu lat, już jako dowódca o niekwestionowanej renomie, Egehard objął stanowisko generała w Wojnie o Północ. Ten konflikt stał się kanwą jego legendy, zwieńczonej spektakularnym triumfem nad czarnoksiężnikiem Marcusem. Na czele wiernego oddziału wyrwał z rąk nieprzyjaciela najpierw miasto Eldritch, następnie twierdzę Beven, by ostatecznie zmierzyć się z własnym uczniem – Upadłym Yonashem – w bitwie o Cher. Podczas tego dramatycznego starcia utracił miecz Tomorrow, który przepadł bez śladu. Od tamtej pory posługiwał się biczem Shinigami, przejętym po zdrajcy.
Śmierć Yonasha, którego niegdyś traktował niemal jak syna, rozbudziła w Egehardzie niespotykaną wcześniej determinację. Siłą przejął dowództwo od pozostałych władców uczestniczących w wojnie i samodzielnie poprowadził armię Koalicji na Twierdzę Suveren. Zwycięstwo w tej decydującej bitwie okupił olbrzymimi stratami – wielu jego najlepszych wojowników poległo w krwawym starciu.
Po zakończeniu wojny, gdy dotarły do niego wieści o planach Władców Północy i Świętego Zakonu Masek dotyczących wygnania zdeformowanych ludzi do Czarnej Doliny, Egehard – kierowany nieugiętymi zasadami moralnymi – zrezygnował z funkcji czarnego rycerza. To wydarzenie, nazwane później Czarnym Dniem Honoru, stało się zalążkiem upadku Republiki Tanis.
Sam Egehard schronił się w niedostępnych lasach Dziedzictwa, gdzie w samotności, dręczony wyrzutami sumienia, spędził ostatnie pięć lat życia. Nie zdawał sobie sprawy z politycznych wstrząsów, które ogarnęły kontynent, ani z decyzji podjętej na zamku Quer’manock o rozpoczęciu II Ery w historii Tanis.
Stary i schorowany wojownik, który przyjął przydomek „Oizys” – co w smoczym języku oznacza „przeklęty” – zginął w wieku 59 lat podczas walki z młodym trollem, daleko od blasku chwały, która niegdyś go otaczała.
Egehard Asura zapisał się w kronikach jako jeden z najwybitniejszych czarnych rycerzy w całej historii Świętego Zakonu Masek. Jego niezrównane umiejętności szermierki i magii bojowej, wzmocnione legendarnym mieczem Tomorrow, budziły podziw wśród przyjaciół i strach wśród wrogów. Zasłynął jako mąż prawy, lojalny i niezłomny duchem, stając się symbolem nieskazitelnego charakteru i odwagi. Jego życie i czyny odcisnęły niezmywalne piętno na dziejach kontynentu Tanis, inspirując niezliczone ballady i legendy przekazywane z pokolenia na pokolenie.